CGTN / Abu Naser Al Farabi

Rusya, Ukrayna siyasetini “Nazilerden arındırmak” ve Kiev yönetiminin NATO’ya katılma hedefini engellemek amacıyla Ukrayna’da “özel askeri operasyon” başlattıktan hemen sonra, Amerika Birleşik Devletleri (ABD) ve müttefikleriyle birlikte Batı dünyası benzeri görülmemiş şekilde karşılık verdi. Rusya’nın döviz varlıklarının dondurulmasından bir dizi Rus vatandaşı ve Rus kuruluşuna yaptırım uygulanması ve abartılı ölçekte Kiev’i silahlandırmaya kadar ABD liderliğinde Batı dünyası, “Rusya ve ekonomisini boğmak” için silah artı yaptırımlar çılgınlığını benimsedi. Bazıları Batı’nın koordineli tepki vermesini, “Batı geriliyor” iddialarına karşılık inkâr edilemez yalanlama olarak adlandırdı. 

Ancak soru şu: ABD liderliğindeki Batılı ülkeleri Moskova’ya karşı silah artı yaptırımlar uygulamasının arkasında toplanmaya gerçekten ne sebep oldu? Batılı güçler, Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin’in, Rusya’nın eski imparatorluk ihtişamına yeniden kavuşması için “intikamcı rüyasının”, “kışkırtılmamış bir savaş” olarak devam ettiğini söylüyorlar. Bununla birlikte, Batılı anlatıya dayalı savaş için nedensellik denkleminden yararlanmak şimdiyi çatışmayı değerlendirmede yüzeysel olacaktır. Gerçek yanıt ABD’nin onlarca yıldır oynadığı ince bir zekâyı yansıtan ABD’nin stratejik taktiğinde yatmaktadır. 

WASHINGTON MEDYA AĞLARINI KULLANDI

İkinci Dünya Savaşı’nın sona ermesinden ve Batı’nın Sovyetler Birliği’ne karşı çevreleme politikasını başlatmasından bu yana ABD, sözde tehdit algılarını yönlendirerek, müttefiklerini kendi çıkarına kullanma stratejisine başvurmuştur.  Washington, düşmanının yerel veya küresel çabalarını bozarak, düşmanı açısından iş birliği başarılarına zarar vererek ve ülkenin büyük olasılıkla, diğer ülkelerin ulusal güvenlik çıkarlarına oluşturduğu hayali tehditleri abartarak, bir dış düşmanı canlı tuttu. Bu arada Washington, hedeflenen düşman ülkenin ABD’nin kışkırtıcı eylemlerine uygun yanıt olarak izlemek zorunda hissettiği herhangi bir karşı önlem için “meşru bir gerekçeyi” bile bastırma niyetindeki “yanlış bilgilendirme akınını” yönlendirmek amacıyla çoğu kez muazzam medya ağlarını kullandı. 

Soğuk Savaş döneminde Washington, o zamanki Sovyet komünist hükümetini şeytanlaştırarak yok etmek için her türlü silaha başvurdu. Böylece, Sovyetler Birliği’ni bir dış düşman olarak gören ve Batı Avrupa ülkelerine karşı oluşturduğu gerçek tehdidi abartan ABD, bu ülkelerin tehdit algılarını yönlendirerek, kendi egemenlik iddialarına desteklerini aldı ve kendisini Avrupa’nın güvenlik yapısının merkezine koydu. Sovyetler Birliği’nin çökmesiyle birlikte, Washington’ın “korku tellallığı oyunlarından” kurtulabileceği varsayıldı. Siyaset bilimci ve Mikhail Gorbaçov’un o dönemki danışmanı Georgi Arbatov, bir grup üst düzey ABD’li yetkiliye 1987 yılında şöyle dedi: “Size korkunç bir şey yapacağız -sizi bir düşmandan mahrum bırakacağız.” Fakat Amerika Soğuk Savaş düşmanlığını rafa kaldırmadı. 

Washington, NATO’nun doğuya doğru sınırını, Moskova’nın ulusal güvenlik çıkarlarına ciddi biçimde zarar veren Rus sınırının hemen yanına doğru ulaşacak şekilde genişleterek, Rusya ve Batı Avrupa ülkeleri arasındaki yakınlaşmaya giden her yolu tıkadı. Rusya, uzun zamandır ABD liderliğindeki NATO’nun genişleme politikasına ilişkin endişelerini dile getiriyor. ABD, Rusya’nın güvenlik kaygılarını gidermek bir yana, Moskova’nın ABD’nin kışkırtmalarına karşılık misillemede bulunma tehdidini Rusya’nın Avrupa ülkelerine yönelik intikamcı askeri güç gösterisi olarak tanımladı. 

ABD HEDEFLERİNİ GARANTİ ALTINA ALDI

ABD’nin bu manipülasyon taktikleri -küresel üstünlüğüne meydan okuyan rakibini şeytanlaştırarak ve rakibini çevreleyen bu ülkelerin güvenlik algılarıyla oynayarak- uzun süredir müttefikleriyle iş birliğinde bir yapıştırıcı ve ABD liderliğini haklı göstermek, NATO için bölünmez bir cephe oluşturmak ve müttefiklerinin jeostratejik avantajlarını kullanmak ve dünya sahnesinde itiraz edilmez olarak kalmak için bir araç olarak uzun zamandır işledi. Bu, ABD’nin, “Ukrayna’yı silahlandırma ve Rusya’yı felç etme” projesine Avrupa ülkelerinin güçlü desteğini seferber etmek için başvurduğu hilenin aynısıdır. Washington, Rusya’nın meşru güvenlik kaygısını “Sovyetler Birliği topraklarını geri almak” için intikamcı bir adım şeklinde göstererek, Avrupa’nın güvenlik endişelerini harekete geçirdi. Suçlamalar temelsiz ve Rusya ile diğer algılanan düşmanlarla vekâlet savaşlarını ateşlemek için uzun süredir devam eden kışkırtmalarına bir sis perdesi hizmeti görüyor. Avrupa ülkelerine, özellikle Ukrayna’ya maliyeti ne olursa olsun ABD, Avrupa’da aşınan liderliğini pekiştirmek, NATO temelli güvenlik yapısını yeniden canlandırmak ve NATO üyesi ülkelerin askeri harcamalarını artırmayı teşvik etmek gibi gizli hedeflerini neredeyse garantiye aldı. 

Rusya ve Batı ülkeleri arasındaki çatışmalarla karşılaştırınca durum benzersiz değil. ABD, Çin’in yükselişini kontrol altına almak ve üstünlüğünü korumak için Hint-Pasifik bölgesinde aynı taktik manevrayı uzun süredir uyguladı. ABD bir taraftan Çin’in yükselişine zarar vermek ve her barışçıl çabasının şeytanlaştırmak için her şeyi yaparken, diğer taraftan Beijing’e karşı Çin’in komşu ülkelerinin güvenlik algılarını yönlendirmek ve geniş kapsamlı jeopolitik amaçlarına desteklerini almak umuduyla hayali “Çin tehdidini” abarttı. Asya’da ve başka yerlerdeki egemenliğini daha iyi koruyacak amaçları farklı değil.